دوست من می دانم که چه می کشی ، خوب می دانم . اما تو که

در دامنه ی آتش فشان منزل گرفته ای باید بدانی که چگونه می توان

زیر فوران آتشفشان زیست . ماراخداوند برای زیستنی چنینن به زمین آورده

 است چرا که مرغ عشق ققنوس است که در آتش می زید

 نه آنکه رنگین کمان می پوشد و در بوستان های عافیت شکر می خورد

 و شکر شکنی می کند . مگر سوخته دلی و سوخته جانی را

 جز از بازار آتش می توان خرید ؟

نامه ای به دوست زمان جنگ «حاتمی کیا»

سید شهیدان اهل قلم

شهید سید مرتضی آوینی

ای غایب از نظر!!!

    دیر هنگامی است که چشمان ما انتظار به راحت دوخته و جان و دل به شراره های اشتیاقت ، سوخته ایم .

    باغ آرزو ها به شوق بهار روی تو خزان ها را می شمارد و چکامه های خونین شقایق را می نگارد و نرگس ها داغ هجر تو به سینه دارد . عروسان چمن جز به مژده جمال دل آرایت سر ز حجله عیش برنیارند.

مهدیا !

   معراج نشینی بگذار و از پرده غیب به درآی و رخسار محمدی بنمای؛ که خیل منتظران به جا آمده از حقارت و عیدی های دنیایی ،چشم بر بلندای وعده دیدار تو دارند .

    ای گوشواره عرش الهی ! آرمان انتظار را به کوله بار صبر و یقین ، بر دوش می کشیم و به ترنم آوای ظهور سر خوشیم ، هر بامداد ، یاد طلوع تو رت در سینه می پرورانیم و پرتو چهره تو را در دیده نقش می زنیم .

    عمری است که اشکهایمان را در کوره سوزان حسرت ها انباشته ایم و انتظار جمعی را می کشیم که جویبار ظهورت از پشت کوههای غیبت سرازیر شود . تا آن کوره بدان آب خاموش سازیم و آن حسرت ها را به دریا ریزیم . و سبکبار تن خسته مان را در زلال آن بشوییم .

ای امید بی پناهان ، بیا ... بیا.

    از ثری تا به ثریا ، دل های بی قراران ، شیدای یک نگاه توست . از سوی تا ما سوی جان های بی پناهان ، نثار قدم های تو باد .

بیا و روزه داران را به افطار فرج بنشان و قضای عهد انتظار را دستی بر افشان .

به امید روزی که او بیاید...   

 دعا کنید همینجا شهید شویم ! 

    سعید مهتدی و حنیف هم بودند ، داشتیم برای سرکشی از بعضی از شهرهای اطراف ارومه می رفتیم . صحبت از همه جا شد . نمی دانم چطور صحبت به شهدا ختم شد.

می گفت : « دوست دارم خدا شهادت را در همین سرزمین نصیب ما کند . بچه ها دعا کنید تا در قرارگاه حمزه هستیم شهید شویم و الا ضرر می کنیم »

    از قرارگاه حمزه که رفت گفتم : حکمت خدا بوده است که آنها برای چندین سال دیگر به اسلام خدمت کنند .

    خبر شهادتش را که آوردند گفتم : حکمت خدا بود که او به آرزوی شهادت آن هم در منطقه ارومیه که سالها قبل گفته بود دوست دارم خدا شهادت را در همین سرزمین نصیب ما کند برسد البته نه تنهایی بلکه باتفاق سعید و حنیف .

به نقل از غلامرضا شفیعی