ملاقات با امام زمان عليه السلام و ديگر اولياي الهي، نياز به سنخيت با آنان دارد و به دست آوردن سنخيت با اولياي الهي، نياز به تحقق دو بعد (معرفت و عمل) دارد. اگر كسي خود را به اولياي الهي شبيه نمود، به لقاي آنان نيز واصل خواهد شد.

  نوريان مر نوريان را طالبند
                                             ناريان مر ناريان را جاذبند

    ناگفته نماند كه ما مكلف به ارتباط به معناي ملاقات و ديدار امام زمان عليه السلام نيستيم. آن چه وظيفه ماست، تشبه به آن بزرگواران و پيمودن راه آنان است. ما بايد در همه حال، سرباز آماده آن حضرت بوده، همواره در خدمت او باشيم. اين مسئله را آيه 200 سوره آل عمران چنين بيان مي كند: «اي كساني كه ايمان آورده ايد! صبر كنيد و يكديگر را به صبر واداريد و مرابطه نماييد وتقوا و خداترسي را پيشه سازيد؛ باشد كه رستگار شويد».

    امام باقر عليه السلام در تفسير اين آيه مي فرمايد: «صبر كنيد بر اداي فرايض (يعني در انجام تكاليف الهي، استقامت داشته باشيد) و در برابر دشمنان، پايداري كنيد و با امامتان (كه انتظارش را مي كشيد)، مرابطه نماييد».

رابطه با امام زمان
    رابطه ما با امام زمان، يعني خود را به رشته ولايت او بستن و بر خدمت و پيروي و ياري او گردن نهادن. اين، يكي از اركان ايمان است كه آدمي خود را به امام خويش مربوط سازد و از او جدا نشود. همچنين بايد كارهايي انجام داد كه آن حضرت و پيروانش انجام مي دهند.

    در قرآن درباره حضرت مهدي و اصحاب وي چنين آمده است: «كساني كه اگر در زمين به آنان توانايي دهيم نماز را به پا داشته و زكات (به مستحق) بخشيده و به معروف، امر نموده و از منكر، نهي كنند».

    امام باقر عليه السلام در تفسير اين آيه مي فرمايد: «اين آيه براي آل محمد(ص) است؛ يعني، مهدي عليه السلام و اصحاب او». اگر ما هم مي خواهيم از اصحاب و ياران آن حضرت باشيم، بايد به امور مذكور اهتمام ورزيم.