مورخان براي آن ملكه دو سرا و همسر بي همتاي امام عسكري (ع) 9 اسم نوشته اند: مليكه، حكيمه، سبيكه، نرجس، سوسن، مريم، ريحانه، خمط و صقيل. تعداد اسامي معمولا به جهت شخصيت فوق العاده صاحب نام است، چنانكه امام صادق (ع) به هنگام شمارش مناقب حضرت زهرا (س) مي فرمايد: براي حضرت فاطمه در نزد خداوند متعال 9 اسم است: فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه، مرضيه ،محدثه و زهرا... به هنگام ولادت، پدر ومادرش او را «مليكه» نام نهادند ولي آن ها غافل بودند كه چه اسمي با مسمي براي فرزند خود برگزيده اند و او روزي ملكه دو سرا خواهد بود، او به حق شايسته اين نام است. هنگامي كه او به اسارت مسلمانان درآمد خود را «نرجس» معرفي نمود تا احدي از اسرار او آگاه نشود و شاهزاده بودنش آفتابي نگردد. چون به خاندان عصمت و طهارت راه يافت او را با نامهاي مختلفي صدا زدند تا جاسوسان خليفه عباسي بر شرافت نسب او واقف نشوند و متوجه نشوند كه او همان صدف سيمين آفرينش است كه يكتا گوهر جهان خلقت از او خواهد بود و اينك نگاهي گذرا بر اسامي گرامي آن حضرت:

1- «نرجس» نام گلي از رده تك لپه اي ها، و سر دسته گياهان تيره نرگسي مي باشد كه گل هايش منفرد و در انتهاي ساقه قرار دارد و به جهت زيبائي فوق العاده اش چشم معشوق را به آن تشبيه مي كنند. گل حضرت نرجس خاتون نيز در جهان خلقت منفرد است و درانتهاي اين جهان قرار دارد و همه عاشقان در آرزوي گوشه چشمي از آن محبوب گمگشته به سر مي برند، به يادش زنده اند و در فراقش جان مي سپارند.

2- «سوسن» نيز گلي فصلي و داراي گلهاي زيبا و درشت به رنگ هاي مختلف است. اصل اين گل از اروپا و ژاپن و آمريكاي شمالي و هيماليا است. اما گل سوسن، گل هميشه بهار است كه گذشت زمان و موسم خزان هرگز از طراوت او نكاهد و اصل او از جهان علوي است و نور مقدسش از اشعه انوار قدسي است، چنانكه پيامبر (ص) تعبير مي فرمايد:« پدر و مادرم، به فداي او باد كه همنام منست و شبيه من و شبيه حضرت موسي بن عمران است، هاله اي از نور گرداگرد او را فراگرفته، اشعه انوار قدسي از او ساطع است.» نسب او از طرف پدر به شرق و از طرف مادر به غرب منتهي مي گردد.

3- «سبيكه» طلاي ناب و نقره خالص را گويند كه پس از گداخته شدن ناخالصي هاي آن جدا گردد و طلاي ناب و نقره خالص به صورت شمش از قالب ها ريخته شود. او در پايتخت بيزانس در عشق امام عسكري(ع) گداخته شد و همه ناخالصي هاي امپراتوري روم به دست كيميا اثر حضرت زهرا(س) از او جدا شد و طلاي ناب جهان خلقت از او پديد آمد.

4- «حكيمه» بانوي دانشمند، فيلسوف و فرزانه را گويند و او بانوي فرزانه اي است كه علم و حكمت را نخست در پايتخت بيزانس از معلم خصوصي و عرب زبان فراگرفته، سپس فرائض ديني و سنن اسلامي را از پيشگاه «حكيمه» دخت گرامي امام جواد (ع) آموخته است.

5- «مليكه» به معناي ملكه و شهبانو است و او مادر فرمانرواي جهان هستي است كه همه سلاطين روي زمين پيشاني ادب بر آستانش مي سايند.

6- «مريم» نام مادر گرامي حضرت عيسي (ع) است و او مادر منجي جهان بشريت است كه حضرت عيسي (ع) به اتفاق علماي شيعه و سني به او اقتدا كرده در پشت سرش به نماز خواهند ايستاد.

7- «ريحانه» هرگياه خوشبو و معطر، دسته ريحان، دسته شاهپر غم، صعتر هندي، روزي، رحمت و نوري را گويند كه در اثر رياضت در انسان حاصل شود. وه چه نامي مناسب با مادر ريحانه وجود، كه همه جهان معطر از عطر او، هر غمي زدوده با يك نگاه او، هر دردي شفا يافته از صعتركوي او جمله خلائق بر سرسفره عام او، جهان هستي به طفيل عنايت او و مهر وماه منور از فروغ روي او.

8- «خمط» نام درختي است كه ميوه خوردني دارد و به هرچيز تازه و خوشبو و به درياي خروشان گفته مي شود و همه اين تعبيرات با آن بانوي بي همتا تناسب دارد.

9- «صقيل» هر شي نوراني، صيقلي و جلا داده شده را مي گويند. شيخ طوسي و شيخ صدوق مي فرمايند.« پس از آنكه حضرت نرجس خاتون به ولي عصر (عج) حامله شد او را صقيل نام نهادند.»