بسیجیان

    بسيجيان، دلباختگان حقيقت و خودباختگان فضيلت، اصيل ترين سپاه نور و روشن ترين پگاه سرور هستند، كه ريشه روشنايي را در دل كوير سياه شب كاشته اند و پرچم نور را برتارك رفيع دنياي تيره و تار برافراشته اند.
    آن گاه كه، آذرخش اولين شمشير استكبار، فرياد سرخ رگ هاي استضعاف را برسينه سياه آسمان پاشيد، اين بسيج بود كه از حلقوم او فرياد كشيد و بر بيداد خروشيد.

    آن گاه كه، دست بيداد قابيل اولين ستمگر تاريخ، نخستين قطره سياه مرگ را در كام هابيل اولين ستمديده تاريخ، چكاند و نخستين قطره سرخ خون مظلوم بر خاك ريخت، اين بسيجيان بودند كه با هابيليان آميختند و درجبهه اي به وسعت زمين و فرصت زمان با قابيليان در افتادند.
    آن گاه كه بردگان در مصر دركنار اهرام پرپر مي شدند وگروه گروه به خاك مي افتادند، اين بسيجيان بودند كه از خاك آنها جوشيدند و بر فراعنه شوريدند.

    آن گاه كه محمد (ص) آخرين پيام آور آسماني بت ها را شكست و غل و زنجيرهاي اسارت را از هم گسست، اين بسيج بود كه با شوق و اشتياق شهد كلامش را نوشيد و زمزمه آزادي را از زمزم پيامش نوش جان كرد.بسيج در ركاب علي (ع) پيكار كرد و با بلال شكنجه شد و به همراه ابوذر در ربذه زهر غربت نوشيد، با ميثم تمار سردار بسيجيان، بر سر دار سرود سروري سرداد.با علي (ع) تنهايي را دردمندانه ناليد، با حسن (ع) در بي وفايي ياران ناپايدار گريست و با حسين (ع) در ركاب ياران وفادار، ثار خود را ايثار كرد.همه جا پابه پاي ستمديدگان بر دشت هاي تشنه ارزش ها باريد و در جاي جاي كوير تاريخ جوانه هاي جوانمردي و شكوفه هاي شادي روياند.

    و آن گاه كه اهريمنان حق ستيز، ناجوانمردانه به سوي مرزهاي ايران اسلامي هجوم آوردند، اين شما سروقامتان سرافراز تر از سهند و استوارتر از الوند در برابر آنها قد برافراشتيد و در سنگر مقاومت، قيامت آفريديد. البرز در قامت و الوند را در استقامت شرمنده كرديد. كاروان كاروان چون كارون به جبهه ها روان شديد.صخره ها را زير گامهايتان نرم كرديد و سنگ هاي سخت را به سخره گرفتيد. چون آشيان در آسمان داشتيد و آشيانه دنيا برايتان تنگ بود.

   اما در برابر دشمن سرخم نكرديد. به شقايق ها شوق شكفتن آموختيد. آن چنان سر از پا نشناخته، به سوي جبهه ها يورش آورديد كه دشمن را به پوزش واداشتيد. و آن گاه كه كبوتر سپيد بال صلح بر عقاب خونين بال جنگ چيرگي يافت، شعله هاي جنگ خاموش شد، رگبار تفنگ از خروش افتاد و از ساقه آن گل روييد، باز اين بسيج بود كه پيشاپيش همه با قلم و كتاب در دست در جهاد سبز سازندگي شركت كرد.
    بسيج بغض فرو خورده و نداي فرو برده رنج ديدگان زمين و دلدادگان زمان است كه بذر مقاومت را در دلها كاشته است.

اي بسيجيان سرافراز! پرچمتان هميشه در اهتزاز باد!

هفته بسیج بر دریادلان

بسیجی مبارکباد