بهترين عمل در ماه مبارك رمضان

«يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله حق تقاته؛ اي كساني كه ايمان آورده ايد، از خدا آنطور كه شايسته اوست، پروا كنيد.»(آل عمران/102)
از اميرالمومنين علي (ع) روايت شده كه: «روزي رسول خدا(ص) در آستانه ماه مبارك رمضان، خطبه اي ايراد كرده و سفارش هايي بيان نمودند. از جمله:
1-ترغيب به اطعام روزه داران: «من فطر منكم صائماً لله في هذا الشهر كان له بذلك عندالله عتق رقبه و مغفره لما مضي؛ هر كس در ماه رمضان به خاطر خدا به روزه دار افطاري بدهد، خداوند ثواب آزاد كردن بنده اي را به او مي دهد و گناهان او را نيز مي بخشد.»
2-احترام به بزرگان و ترحم بر كودكان: «وقروا كباركم و ارحموا صغاركم»
3-صله رحم و حفظ زبان: «وصلوا أرحامكم و احفظوا ألسنتكم؛ ارحام را مورد صله و ديدن قرار دهيد و زبانتان را حفظ كنيد.»
4-دوري از نگاه حرام: «غضوا أبصاركم عما لا يحل النظر ليه؛ »
5-محبت به ايتام: «تحننوا علي أيتام الناس كما يتحنن علي أيتامكم؛ اگر علاقه مند هستيد كه بعد از شما با فرزندانتان با عاطفه رفتار كنند، شما هم نسبت به ايتام ديگران، با محبت رفتار كنيد.»
6-ترغيب دعا و درخواست از خدا: «أيها الناس، أبواب الجنه في هذا الشهر مفتحه فاسئلوا ربكم أن لا يغلقها عليكم و ابواب النيران مغلقه فاسئلوا ربكم أن لا يفتحها عليكم؛ اي مردم، درهاي بهشت در اين ماه باز است. از خدا مسئلت كنيد آن را به روي شما نبندد. درهاي جهنم در اين ماه بسته است. از خدا بخواهيد آن را به روي شما باز نكند.»

اميرالمومنين (ع) مي فرمايد: در پايان خطبه برخاستم و عرض كردم: اي رسول خدا، بهترين اعمال در اين ماه چيست؟ رسول خدا فرمودند: بهترين اعمال در اين ماه اجتناب از گناهان است.»(1)
اجتناب از معاصي به عنوان يكي از دو ركن اصلي تقوا، همواره مورد تاكيد ائمه معصومين(ع) بوده است. پارسايي و بازداشتن خويش از حرام، بزرگترين عامل راه يافتن به سعادت و درجات عالي معنوي و گريز از سقوط و انحطاط و فرو رفتن در گردابهاي هلاكت است. در واقع، ورع و بازداشتن خويش از گناهان و شبهات، دشوارترين مرحله عبادت و بندگي خداوند است؛ از اين رو امام باقر(ع) فرمودند: «ورع، دشوارترين عبادتهاست.»(2) همچنين اميرالمومنين علي(ع) با توجه به نقش ورع در سلامت شاكله عبادت، فرمودند: «لاخير في نسك لاورع فيه؛ عبادتي كه همراه ورع نيست، خير و فايده اي ندارد.»(3) در بيان امام صادق (ع) نيز صيانت از دين، مرهون ورع و اجتناب از محرمات دانسته شده است: «اتقوا الله و صونوا دينكم بالورع؛ تقواي الهي پيشه سازيد و با پارسايي و بازداشتن خود از محرمات، دين خود را حفظ كنيد.»(4) در وصيت پيامبر اكرم (ص) به ابوذر، اجتناب از محرمات، «اصل و ريشه دين» معرفي شده: «يا اباذر، أصل الدين الورع و رأسه الطاعه، يا اباذر، كن ورعاً تكن أعبد الناس؛ اي ابوذر، ريشه دين، ورع و باز ايستادن از گناهان و شبهات و سر آن طاعت خداوند است. نفس خود را از گناهان بازدار تا عابدترين مردم باشي.»(5) و اهل ورع، در زمره اولياء الهي دانسته شده اند: «اهل الورع و الزهد في الدنيا هم أولياء الله حقاً؛ آنان كه اهل ورع و زهد در دنيا هستند، بحق اولياء خداوند هستند.»(6)