وي ادامه مي دهد: دشمن برنامه ريزي كرده بود كه حركت خود را از مسير قصرشيرين، سرپل ذهاب و اسلام آباد آغاز كند و پس از عبور از كرمانشاه، همدان و قزوين، تهران را فتح كند. سركرده منافقين اعلام كرده بود كه بايد با يك حركت جهشي تهران راتسخير كنيم. منافقين طبق برنامه ريزي هاي خود عصر روز سوم مرداد به اسلام آباد رسيدند و قرار بود ساعت نه و سي دقيقه كرمانشاه را فتح و در آنجا حكومت ملي! را اعلام كنند. راديو منافق به مردم كرمانشاه پيام مي داد و از آنها درخواست مي كرد آماده جذب در گردان ها و تيپ هاي منافقين شوند. علي رغم تبليغات منافقين و حاميان غربي و اروپايي آنها نيروهاي مقاومت مردمي، در شهرستان هاي كرمانشاه به سرعت سازماندهي مي شوند و در 34 كيلومتري جاده اسلام آباد و كرمانشاه در تنگه حسن آباد در مقابل فريب خوردگان صف آرايي كردند.
در اين منطقه درگيري سنگيني ميان نيروهاي مقاومت مردمي و مدافعان انقلاب از يك سو و نيروهاي منافقين از سوي ديگر انجام گرفت.

سردار ناصح نقش مقاومت و ايستادگي عشاير منطقه و سلحشوران اسلام آباد را در عمليات مرصاد بسيار با اهميت و قابل تحسين مي داند و ادامه مي دهد: آنها چون با منطقه كاملا آشنا بودند در قالب گروه هاي رزمي به سرعت سازماندهي شدند و سپس از تارومار شدن صف هاي طويل منافقين در مسير اسلام آباد در كرمانشاه «تنگه مرصاد» به سرعت خود را به داخل شهر رساندند و بقاياي منافقين را به دام انداختند به اين ترتيب پس از 48 ساعت شهر اسلام آباد و حوالي آن از وجود نيروهاي منافق كاملا پاكسازي شد.

   وي اطلاع رساني به موقع مردم از لوث وجود نيروهاي مزدور بعثي را از ديگر اقدامات نيروهاي مقاومت مردمي مي داند و در اين باره مي گويد:

منافقين قريب به 2 هزار نفر كشته دادند و تعدادي از آنها نيز به كوه هاي اطراف شهرستان هاي كرند غرب و سرپل ذهاب پناه بردند تا از اين طريق دوباره به عراق بازگرداند.

    پس از عمليات براي پاكسازي منطقه از نيروهاي مردمي كمك گرفتيم. چوپان هايي بودند كه منافقين را شناسايي مي كردند و با تماس با ما شرايط دستگيري منافقين فراهم مي شد. تنها در ارتفاعات چالدران تا سر پل ذهاب بيش از 120 نفر از زنان و مردان منافق شناسايي و دستگير شدند.

    سردار ناصح ادامه مي دهد: در طول هشت سال جنگ تحميلي مردم عشاير غيور منطقه و شهروندان گيلان غرب هيچ گاه شهر را خالي نمي كردند آنها در چند كيلومتري شهر براي خود آلونك هايي درست كرده و در آنجا مستقر شده بودند. هركس متناسب با شغل خود به رزمندگان خدمات ارايه مي داد. افراد شاغل در حرفه مواد غذايي در تامين خوراك روزانه سربازان اسلام همكاري مي كردند و زنان نيز همپاي مردان در مقاومت هاي مردمي و پشتيباني از جبهه بسيار فعال بودند. آنها همچنين مشوق شركت مردان خود بودند. در طول دوران جنگ هشت ساله شهرستان گيلان غرب در قالب تيپ 29 حضرت مسلم بن عقيل نقش بسزايي در محور غرب كشور داشت.

    در جريان عمليات مرصاد به دنبال فراخواني حضرت امام آنقدر نيروي مردمي به جبهه ها آمد كه فرماندهان سپاه امكان تجهيز و سازماندهي همه آنها را نداشتند. مردم از تمامي اقشار، دانشجو، كارگر، معلم و... حتي كساني كه اصلا به جبهه نيامده بودند در اين عمليات اسلحه به دست گرفتند و عليه منافقين وارد عمل شدند.

    سردار كوثري كه در آن زمان فرماندهي لشكر 27 محمدرسول الله(ص) را برعهده داشت درباره نقش و حضور نيروهاي مردمي در اواخر جنگ به ويژه در عمليات مرصاد مي گويد:

    حضور بسيجيان و مردم در سه ماهه آخر جنگ تحميلي در مقايسه با سال هاي قبل جنگ حضور چشم گير و بي سابقه اي بود. وقتي از سوي امام و رهبر معظم انقلاب كه در آن زمان رئيس جمهور بودند مسئله فراخواني مردم به جبهه ها مطرح شد، جمعيت زيادي به سوي جبهه آمدند طوري كه نه تنها يگان هاي رزم آنها كاملا تكميل شد بلكه حتي يگان هاي جديدي نيز تشكيل گرديد و استعداد لشكرها و تيپ ها نسبت به قبل بيشتر شد.

    سردار كوثري از خانواده شهيد مظفر ياد مي كند و مي گويد: سه پسر از شش پسر اين خانواده در عمليات مرصاد به شهادت رسيدند و يا يك فرد قاضي بود كه با محافظ خود تا دوكوهه آمد و به محافظ و راننده اش گفت شما برويد من مي خواهم به عمليات بروم و يا اساتيدي از دانشگاه ها آمده بودند اينها نشان دهنده مقاومت مردمي در روزهاي آخر جنگ است كه احساس كردند براي خنثي كردن طرح و توطئه دشمنان انقلاب اسلامي بايستي حضوري فعال تر در صحنه جنگ داشته باشند.