به مناسبت سیزدهمین سالگرد شهادت سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی

   پروانه چه سان از پروانگی پروا کند با آن همه شوق و امید و لطف که دارد ؟ تو می بینی او را که بی پروا بال و پر به آتش می سپارد و سر و جان می بازد و نامش « پروانه می کنی » ، اما او عاشق است و پروانگی صفت عشق است ... عاشق میداند که سوختن مقدمه وصل است که چنین بی پرواست .

   شان ایمان در ایمان و جهاد است و هجرت ، مقدمه جهاد فی سبیل الله هجرت ، هجرت از سنگینی هایت که تو را به خاک می چسباند ، چکمه هایت را بپوش . ره توشه ات را بردارو هجرت کن . حضرت امام حسین (ع) در صحرای کربلا انتظار تو را می کشد .

   پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند ، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند .

هنر آن است که بمیری پیش از آنکه بمیرانندت و مبدا و منشا حیات آنانند که چنین مرده اند .

   دین که راه حقیقت و عدالت است ، مقدم بر آزادی است . پس آنان که آزادی را مقدم بر دین می دانند ، دو اشتباه بزرگ کرده اند . یکی آنکه از آزادی مفهومی در مقابل حقیقت و عدالت اعتبار کرده اند . دیگر آنکه آزادی را عین ذات انسان گرفته اند ، اما دین را نه .

سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی